Dit werk toont een ingetogen portret waarin het gezicht laag voor laag wordt opgebouwd. Verf, stift en bronzen metallic accenten zorgen voor een subtiel spel tussen lijn en massa. Het beeld blijft open en kwetsbaar, zonder zijn vorm volledig vast te leggen.
Het werk onderzoekt de spanning tussen natuurlijke processen en menselijke ingreep. Het karkas van een overleden roofvogel, gevonden in de natuur, is ingegoten in epoxy en onderdeel geworden van het schilderkundige geheel. Daarmee wordt ontbinding vertraagd en krijgt het materiaal een nieuwe staat van bestaan. De boomachtige vorm fungeert als dragende structuur waarin schildering, object en conservering samenvallen.
Opgebouwd rond een kern van gerecycled schuim uit een oude zeeboei.
De betonnen huid volgt en vervormt deze basis, waardoor een massieve vorm ontstaat met een lichte, drijvende oorsprong.
Sporen van handeling, druk en richting blijven zichtbaar in het oppervlak.
Dit werk onderzoekt de relatie tussen ondergrond en ingreep. Een geschilderd beeld wordt opnieuw benaderd door middel van een directe, handmatige lijn. De stift markeert, verstoort en activeert wat al aanwezig is.
Dit abstracte portret is opgebouwd uit canvas en EPS-schuim en maakt deel uit van een doorlopend materiaalonderzoek. Door gelaagdheid, kleur en vervorming ontstaat een spanningsveld tussen huid, structuur en expressie, waarin het menselijk gezicht als drager fungeert.
Dit werk onderzoekt wat er gebeurt wanneer materiaal de hoofdrol krijgt. Door klei, kit, verf en epoxy laag over laag op te bouwen ontstaat een reliëf waarin textuur, gewicht en lichtwerking bepalend zijn. Het oppervlak wordt geen drager meer, maar een actief veld waarin materie, tijd en handeling zichtbaar blijven.
Lagen van zwart, grijs, geel en oranje bewegen over elkaar heen en blijven zichtbaar in hun eigen richting.
Lijnen, verdikkingen en open plekken registreren hoe materiaal zich verplaatst, hecht en weer loslaat onder invloed van handeling en tijd.
Deze sculptuur toont een menselijk gezicht dat ogenschijnlijk wordt teruggenomen door de natuur. De klimop omarmt het beeld en verzacht de contouren, terwijl het verweerde oppervlak sporen draagt van tijd, weer en omgeving. Het werk balanceert tussen aanwezigheid en verdwijnen, tussen maakbaarheid en overgave.
Opgebouwd uit klei, acryl en kit, waarin zwart, rood en goud in afzonderlijke lagen over elkaar heen bewegen.
Het werk onderzoekt huid, spanning en materiaalgedrag over tijd, waarbij sporen van krimp, droging en weerstand zichtbaar blijven.
Dit werk is opgebouwd uit vloeiende, geleide bewegingen waarin de acrylverf zijn eigen kleur behoudt. De lijnen volgen elkaar op zonder volledig te mengen, waardoor structuur en richting zichtbaar blijven. In deze gelaagde beweging tekent zich een boomachtige vorm af: organisch, groeiend en opgebouwd uit afzonderlijke tonen.
Abstract figuratief schilderij waarin een vrouw en twee kinderen samenvallen in één gelaagde compositie. Overlappende gezichten en ruwe verfstructuren verbeelden verbondenheid, zorg en de meervoudigheid van identiteit binnen het moederschap.
Dit werk is opgebouwd uit een gescheurd magazinebeeld dat is verlijmd op drager en vervolgens deels is overschilderd. Met acrylverf wordt een nieuwe vorm aangebracht die het oorspronkelijke beeld afbakent en vervormt. De contour is met stift aangezet en versterkt het spanningsveld tussen figuratie en abstractie. Door de combinatie van collage, verf en lijn ontstaat een gelaagd beeld waarin beweging, ingreep en materiaalgebruik centraal staan.